ከወርቅ እስከ ሊቲየም

ቀደም ሲል በዓመት 13 ቶን ብቻ የነበረው የወርቅ ምርት በአሁኑ ወቅት ወደ 39 ቶን ከፍ ማለቱ የሪፎርሙ ቀጥተኛ ውጤት ሲሆን፣ ይህም ከዘርፉ ይገኝ የነበረውን የ300 ሚሊዮን ዶላር ገቢ ወደ 3ነጥብ5 ቢሊዮን ዶላር  አሳድጎታል። 

ይህም ከባንክ ሥርዓት ውጪ ይባክን የነበረው የሀገር ሀብት ወደ ማዕከላዊ የፋይናንስ ሥርዓት መግባቱን ያሳያል። 

ከወርቅ በተጨማሪም "የዓለማችን አዲሱ ነዳጅ" ተብለው የሚጠሩት እንደ ሊቲየምና ታንታለም ያሉ ለዘመናዊ ባትሪ ግብዓትነት የሚውሉ ማዕድናት እሴት ተጨምሮባቸው ለገበያ እንዲቀርቡ በመደረጉ የውጭ ምንዛሪ ገቢ እያስገኙ ነው። 

በተመሳሳይ በምሥራቁ የአገሪቱ ክፍል የሚገኘው የፖታሽ ክምችት የግብርናው ዘርፍ የጀርባ አጥንት ከመሆን ባለፈ፣ ኢትዮጵያን ከውጭ ማዳበሪያ ጥገኝነት የሚያላቅቅና ለቀጠናው ሀገራትም ተስፋ የሚሰጥ ታላቅ የኢኮኖሚ ምንጭ ሆኗል።

የማዕድን ሚኒስቴር ዘርፉን ለማዘመንና ተጠያቂነትን ለማስፈን ሦስት ዋና ዋና ስትራቴጂዎችን ተግባራዊ አድርጓል።እነዚህም፦

በዚህም  ባህላዊ ማዕድን አውጪዎችን በዲጂታል መታወቂያ በማደራጀት ወደ ሕጋዊ ሥርዓት ማምጣት፣ 

የኮንትሮባንድ ንግድን ለመከላከል የጥሬ ገንዘብ ዝውውርን በማስቀረት የዲጂታል ግብይትን መዘርጋት፣

 በሰው ሠራሽ አስተውሎት (AI) የታገዘ የመረጃ ክትትል በማድረግ የምርት መቀነስንና ሕገ-ወጥ እንቅስቃሴን አስቀድሞ መተንበይ የሚያስችል ሥርዓት መገንባት ናቸው። 

እንደ ብረትና መዳብ ያሉ ተፈጥሯዊ ጸጋዎች ላይ ትኩረት በመደረጉም የሀገሪቱን የኢንዱስትሪ ፍላጎት በራስ አቅም ለመሸፈን ጥረት እየተደረገ ሲሆን፣ ይህም በማዳበሪያ፣ በሲሚንቶና የነዳጅና ተፈጥሮ ጋዝ ፍለጋ ላይ ለበርካታ ዜጎች የሥራ ዕድል እየፈጠረ ይገኛል።

በአጠቃላይ በማዕድን ዘርፍ እየታየ ያለወ ኢኮኖሚያዊ ሽግግር የኢትዮጵያን የልማት አቅጣጫ በጥሩ መሥመር ላይ መሆኑን አመላካች ነው።